Janusz Lewczyk
dawniej
tel. 603 099 193

2017-05-14 - Góry Suche

Głupi to ma szczęście. Wstaję rano, włączam kompa, odpalam fejsa i pytam syna - iść czy nie iść? Oczywiście odpowiedź jest tylko jedna - iść. Dobra. Dojechałem do Sokołowska i obrałem kierunek Bukowiec - Andrzejówka i powrót. 20170514-1Niestety Matka Natura miała wobec mnie inne plany. W 3/4 podejścia na Bukowiec jak nie łupnie i za moment ulewa. No pięknie. Na dół ślisko. Do góry nie lepiej. Rozglądam się. A tu w odległości 20 m ambona myśliwska. Pierwszy raz w życiu polubiłem myśliwych.b1 Dwie godziny w niej przesiedziałem.20170514-2 W końcu każda burza kiedyś się kończy to i ta przeszła. Niestety. Trzeba było skrócić trasę bo na podejściach było ślisko. Ruszyłem leśną drogą i w pewnym momencie na drodze drugi prezent od Matki Natury - salamandra plamista. Piękna. Jej urok na załączonej fotce. I jeszcze jedna ciekawostka na koniec wycieczki - skrzyżowanie potoków.03b1

 

Galeria fotek z Gór Suchych

X

szlak-niebieski [niebieski] Unisław Śląski - Bukowiec,

szlak-czerwony [czerwony] Sokołowsko - Bukowiec - schronisko PTTK Andrzejówka,

Położony jest w północno-zachodniej części Gór Suchych, na pograniczu z Górami Wałbrzyskimi, na północny wschód od miejscowości Sokołowsko. Od strony zachodniej jest oddzielony Kotliną Sokołowską od masywu Masywu Stożka.

 

Jest to charakterystyczne wzniesienie o powulkanicznych kształtach, Ma ono formę rozciągniętego stożka. Część grzbietowa jest płaska i ma kształt rogala, zboczach są strome. Wyraźnie odznaczają się trzy wierzchołki: 880, 886 i 898 m n.p.m. Na północno-wschodnim zboczu, na wysokości około 800 m n.p.m., występują charakterystyczne pojedyncze skałki.

Wzniesienie jest zbudowane ze skał wylewnych - melafirów (trachybazaltów), należących do północnego skrzydła niecki śródsudeckiej. Poniżej szczytu, na północno-wschodnim zboczu góry znajduje się wyrobisko górnicze kamieniołomu melafiru oraz zakład przeróbczy.

Wzniesienie od poziomu około 760 m n.p.m. po stronie wschodniej i od 660 m n.p.m. po zachodniej w całości porośnięte jest lasem regla dolnego. Szczyt wziął nazwę od buków porastających jego zbocza, zwłaszcza południową część.

Leży częściowo na terenie Parku Krajobrazowego Sudetów Wałbrzyskich.

 

na podstawie: www.wikipedia.org

Kochajcie góry, tak szybko odchodząb1

X

Salamandra plamista

Salamandra plamista (Salamandra salamandra) to charakterystycznie ubarwiony płaz europejski, występujący także w Polsce (największy w Polsce), z jaskrawożółtymi, rzadziej pomarańczowymi, brązowymi lub białawymi plamami na całym ciele. Każdy osobnik ma inne ubarwienie (kształt plam). Skóra zawiera liczne, silne gruczoły jadowe.

 

Zamieszkuje prawie całą Europę. W Polsce można ją spotkać w Sudetach i Tatrach. Zasiedla górskie lasy, wyżyny, bardzo rzadko tereny na nizinach. Zwykle występuje do wysokości 2000 m n.p.m.

Salamandra plamista jest aktywna nocą, w dzień można ją zobaczyć w deszczowe dni. Prowadzi naziemny i lądowy tryb życia. Porusza się niezdarnie. Od swojej kryjówki oddala się zaledwie na kilka metrów. Potrafi wydawać ciche piski. W centralnych rejonach Europy zapada w sen zimowy.

Zjada ślimaki, dżdżownice, owady, wije, chrząszcze.

Gody salamandry plamiste mają w czerwcu, także we wrześniu na lądzie. Salamandra jest jajożyworodna lub żyworodna, zależnie od klimatu. Dojrzałość płciową osiągają po 2-5 latach.

Gatunek ten nie jest zagrożony wymarciem i jest pod całkowitą ochroną gatunkową w naszym kraju.

 

Ciekawostka - w ludowych przesądach salamandra była odporna na ogień, a nawet potrafiła gasić pożar. Alchemicy próbowali jej używać do pozyskiwania złota.

 

Na podstawie www.medianauka.pl/

 do góry 

JANUSZ LEWCZYK

Świdnica

tel. 603 099 193

e-mail: janusz.lewczyk@infomix.com.pl

© Janusz Lewczyk (d. INFOMIX) 1999-2018

Wszelkie prawa zastrzeżone